Na de film kwam ik met een raar gevoel buiten. Over deze film kan ik gewoon niet beslissen. Ik weet gewoon niet of ik hem goed of slecht vind. Ik ging de film kijken met lage verwachtingen. 50 shades was absoluut niet saai. Er zaten gewoon lachwekkende fragmenten in. Net zoals in het boek ergerde ik mij dood aan de hoofdrollen. Ana is gewoon een soort Bella uit twilight. Een extreem onhandig, lichtjes wereldvreemd meisje die niet zo sociaal lijkt. En Mister Grey, het toonbeeld van een rijke, arrogante knapperd. Uiteraard is dit veroorzaakt door een trauma in zijn kindertijd.
Het knappe lichaam van Jamie Dornan was dan weer een plus. Er zaten best ook goede scene's in. Oké, het verhaal is geen pure sex en sm overal, maar dat kon je verwachten van een Amerikaanse film. Het is allemaal nogal braafjes, maar als ik eerlijk mag zijn zouden echt expliciets SM scenès mij eerder uit de cinemazaal hebben laten wegrennen.
Mijn besluit is dus zeer gemengd. Dit is geen topfilm, maar het is zeker ook niet rotslecht. Mensen die eens willen lachen en graag knappe, gespierde mannen zien ( of een vaak naakte Dakota) zullen deze film wel kunnen smaken. Hoop echt gewoon niet om stomende scènes, want dan zal je teleurgesteld worden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten