Vorige week ben ik "Annabelle" in de bioscoop gaan bekijken. Zelf ben ik nogal fan van het horror-genre en na het zien van "The Conjuring" was ik wel benieuwd naar het verhaal achter die enge pop.
Ik moet toegeven dat ik onderweg naar de bioscoop best wat zenuwen had. De trailer zag er veelbelovend uit. Dit zou een spannend avondje worden. Maar achteraf ben ik buiten gekomen met een licht ontgoocheld gevoel.
De hele film heb ik bekeken met een kloppend hart. Aan enge momenten en afschrikwekkende demonen was er zeker geen tekort. Net als in "The Conjuring" begon de film met het verhaal van de twee verpleegsters die de pop in huis namen.
De rest van het verhaal speelt zich af bij een gezinnetje die zwanger is van hun eerste kind. De moeder is de kinderkamer aan het inrichten en heeft de babykamer zowat volgezet met poppen. Ik denk dat bij iedereen dan de vraag rijst waarom mensen in godsnaam zo'n enge poppen voor hun kind willen kopen. Die pop zorgt toch sowieso voor nachtmerries?Hun huis wordt overvallen door een koppel die blijkbaar lid van een of andere demon- aanbiddende sekte was. Zij proberen de hoofdpersonages te vermoorden, maar dit kon vermeden worden door de politie. De politie schiet de twee neer, en de jonge vrouw sterft met een pop in haar armen. Op dat moment wordt Annabelle geboren.
Vanaf dat moment wordt het koppel lastig gevallen door kwade geesten in hun huis. Het doel van de demon is ook weer cliché. De demon wil een ziel aangeboden krijgen. Ik weet dat de meeste horrorfilms niet origineel zijn en bomvol clichés zitten, wat in deze film niet anders was. Wat mij vooral stoorde is het gebrek aan verhaal aan Annabelle. Waar we in "The Conjuring" nog veel uitleg krijgen over de oorsprong van het kwaad, wordt er gewoon gezwegen in Annabelle. Hierdoor werd de film gewoon een opeenvolging van spannende momenten en veel gegil.
Ik vind "Annabelle" dus wel geschikt voor een avondje griezelen onder een dekentje, maar verwacht geen tweede sterke film als "The Conjuring".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten